Śladami Wandy Rutkiewicz

Strona poświęcona Wandzie Rutkiewicz

Pierwsze kobiece wejście na Nanga Parbat

Nanga Parbat jest jednym z czternastu ośmiotysięczników na świecie. Jego szczyt zlokalizowany jest na wysokości 8126 m n.p.m. W tłumaczeniu nazwa góry oznacza „nagą górę”. Masyw Nanga Parbat zbudowany jest z prekambryjskich skał i przybiera kształt biegnącej łukiem grani. W skład pierwszego kobiecego składu, który zdołał przejść ten masyw, wchodziły:

Wejście miało miejsce 15 lipca 1985 roku. Panie pokazały, że dla kobiet nie ma rzeczy niemożliwych. Wcześniej wspinały się już razem i znały swoje możliwości. Wejście na szczyt Nanga Parbat oceniane jest jako bardzo trudne. Góra nazywana jest „pożeraczem ludzi” lub „diabelską górą”. Wszystko ze względu na ilość śmiertelnych wypadków, które miały tam miejsce. Wyprawa Rutkowskiej, Czerwińskiej i Palmowskiej była drugim polskim składem, który zdobył Nanga Parbat. Dwa dni wcześniej dokonali tego mężczyźni – Zygmunt Heinrich, Jerzy Kukuczka, Sławomir Łabodziński oraz Carlos Carsolio, ostatni człowiek, który widział Wandę Rutkiewicz przed śmiercią.

Góra Nanga Parbat zanotowała do tej pory wiele ataków szczytowych, z czego aż w 5 przypadkach próbę zdobycia szczytu podejmowały polskie ekipy. Wielu himalaistów nigdy już nie powróciło. Dlatego wyczyn Rutkiewicz jest taki szczególny. Do zdobycia nie doszło, ale wyprawa zakończyła się szczęśliwie i umożliwiła alpinistce zdobywanie innych, równie trudnych szczytów. W jej życiu nie było rzeczy niemożliwych albo takich, które wydawały się poza jej zasięgiem. Wszystko było tylko kwestią czasu.

(fot. z nagłówka – Muhammad Ashar/wikipedia; Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0.)

Leave A Comment

Your email address will not be published.